Feeds:
Berichten
Reacties

1000 vragen aan jezelf #7

1. HOE ZIET JE IDEALE TROUWJURK ERUIT?

Geen idee. Ik draag nooit een jurk, dus waarom zou ik mezelf kwellen om een trouwkleed te dragen als ik mij er niet prettig in voel.

2. WELKE SIERADEN DRAAG JE DAGELIJKS?

Mijn glimlach, volgens velen het mooiste sieraad die je kunt dragen.

3. VINDEN KINDEREN JOU LEUK?

Volgens wat ik hoor van mijn neven en nicht, ja. En ik vind het zelf ook wel fijn om met kinderen te ravotten.

4. WELKE FILMS ZIE JE LIEVER OP DE BANK DAN IN DE BIOSCOOP?

Alle films. In de bioscoop zijn er te veel prikkels: te luid, te veel mensen die smakken,…

5. OP WIE BEN JE BOOS?

Ik ben vaak boos op mezelf. En verwijt mezelf van alles.

6. WANNEER WAS JE VOOR HET LAATST ZENUWACHTIG?

Ik ben altijd zenuwachtig, van zodra ik omringd ben door mensen. Dat het nu familie is, of mensen die ik niet ken.

7. WAAR HAAL JE JE NIEUWS VANDAAN?

Sociale media, kranten, TV.

8. HOE VAAK SPORT JE?

Ik probeer om dagelijks een half uurtje te bewegen (wandelen, fietsen, of oefeningen)

9. BEN JE GEWORDEN WAT JE VROEGER WILDE WORDEN?

Nee, ik wilde als onthaalmoeder werken, of vertaler worden, of journalist. Misschien is het beter dat ik dit niet geworden ben, en moet ikzelf nog ontdekken waarin ik goed ben?

10. WAT HEEFT JE HET MEEST VERDRIET GEDAAN?

De pesterijen op school, in activiteitengroepen, ook op het werk. En het genegeerd worden.

Advertenties

mijn bullet journal

Het is al enige tijd dat ik op Internet en voornamelijk op twitter mensen zag die spraken over “bullet journal” (boekje waarin je niet alleen je agenda erin noteert, maar ook je to-do lijst, en alles wat je maar wilt). Mijn nieuwsgierigheid werd opgewekt. Nadat ik gelezen had wat het inhield, dacht ik eraan om misschien ook hiermee aan de slag te gaan. Maar ik was ook angstig. Zou het mij wel helpen? Zou het mij niet in de war brengen? Help, ik ben totaal niet creatief, zal het mij wel lukken?

Twee weken terug, kocht ik mij een bullet journal. De twijfel bleef over hoe eraan te beginnen. Ik surfte op het Internet en zag dat die van anderen er zo mooi uitzagen. Ik heb mijn angsten dan geuit op twitter. Een aantal personen die zelf een bullet journal bijhouden hebben mij kunnen geruststellen. De volgende dag ben ik ermee begonnen. En nadat ik genoteerd had wat ik wilde, had ik gelijk ietsje meer rust in mijn hoofd. Nu kan ik misschien eindelijk de ruimte hebben om andere dingen te doen, zoals lezen. Ik zie wel.

Hoe ziet mijn bullet journal eruit?

4mw4f%6GR+WIRPQfJgXWlAHet is van stevig karton. Die zag mij er goed uit om mee te starten. Gekocht bij De Standaard boekhandel.

7%zLXAIfTdWWsSVaRV7EHQEen maandkalender, zodat ik in één overzicht kan zien welke dingen ik die maand te doen heb.

 

1h84j10usfqurmw9msxqa.jpgIk heb 2 weken op 2 pagina’s. Heb niet veel afspraken en werk niet, dus niet zoveel te noteren.

kdgynaowqtkcsmjjtidzga.jpgEen overzicht van de verjaardagen en belangrijke data.

 

136yvointiy8gymjbjbhq.jpgIk heb een app op mijn telefoon waarin ik probeer om goede gewoontes te maken (zoals voldoende water drinken, niet snoepen, flossen,…). Dit is overzichtelijker om te zien hoe vaak het me lukt om die gewoontes vol te houden.

 

v0neztsvqxwplod6tkf3sg.jpgik wil graag een beetje een zicht hebben op mijn lichamelijke klachten. Vandaar deze lijst. Op de pagina ernaast schrijf ik eventuele triggers op (bv. slecht geslapen, drukke dag,…)

In mijn bullet journal heb ik ook nog een lijst met blog ideeën, boeken die ik wil lezen, wat ik graag wil doen, en wie weet wat er nog in zal komen.

Zoals jullie kunnen zien op de foto’s is het geen mooie opmaak, gebruik ik amper kleuren, maak ik geen tekeningen. Ik meldde al dat ik niet creatief ben voor zulke dingen. Misschien heb ik iemand geïnspireerd om ook een bujo (bullet journaler) te worden?

 

 

 

 

euthanasie

Tijdens het scrollen door mijn twitter lijn, zag ik vandaag een bericht van iemand die zei dat ze haar twitter account zou afsluiten. Reden: euthanasie.

Euthanasie? Een woord die veel mensen afschrikt, volgens mij. Het merendeel van de mensen begrijpt wel dat men euthanasie aanvraagt bij ondraaglijk fysisch lijden. Het is dan “aanvaard”, want niemand wilt zo afzien van de pijn, zeker als er toch niets meer aan te doen is, dat men weet dat het terminaal is, dat die persoon toch nog maar een paar maanden te leven heeft. Niemand wilt zijn naaste, zijn familielid, zijn vriend zo zien lijden. Hoe pijnlijk het ook is om afscheid te moeten nemen, ik veronderstel dat men dat beetje geruststelling vindt in het feit dat de persoon niet geleden heeft, geen pijn meer heeft.

Mijn vraag is nu waarom euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden niet getolereerd, geaccepteerd wordt? Welk verschil is er tussen fysische en psychische pijn hebben?

Als je al jaren vecht tegen een depressie, tegen angsten, tegen demonen in je hoofd,…dat je alle mogelijke medicijnen en behandelingen geprobeerd hebt, maar niks helpt. Dat die persoon moe gevochten is, het niet meer ziet zitten, waarom zou zij/hij geen recht hebben op euthanasie? Moet hij/zij dan een einde maken door middel van zelfdoding? Zodat de familie, vrienden met schuldgevoelens achter zitten, geen afscheid hebben kunnen nemen. Nee, ik vind dit niet juist. Voor mij is het onaanvaardbaar dat er geen drama van gemaakt wordt bij ondraaglijk fysisch lijden maar wel bij psychisch lijden. Dat er sneller toestemming gegeven wordt bij fysisch lijden dan bij psychisch lijden.

Ik snap ergens wel dat mensen zich afvragen als die persoon wel alles geprobeerd heeft, als die persoon niet voor een makkelijke oplossing kiest. Ik ben er meer dan overtuigd dat dit niet het geval is. Die persoon heeft er volgens mij zeer goed over nagedacht, over gepraat met anderen, alles geprobeerd. Ik ken mensen die weten dat als het niet gaat, ze die optie hebben, en hierdoor rust gevonden hebben en dus voorlopig kiezen om verder te leven.

Ik zeg nu niet dat iedereen die psychisch lijd euthanasie moet krijgen. Dat is ook de reden dat er toestemming gegeven moet worden door verschillende artsen. Ik wil alleen dat er meer begrip voor komt. Sommige mensen lijden al sinds zo lang, hebben alles al geprobeerd om beter te worden en als dan niks lukt, zijn zo moe gevochten,…

(Ver)oordeel dus niemand die euthanasie aangevraagd heeft, en die zo rustig ingeslapen is om niet meer wakker te worden. Niemand weet welke lijdensweg die persoon afgelegd heeft.

1000 vragen aan jezelf #6

1. WELK BOEK HEB JE HET LAATST GELEZEN?

Autisme en zintuiglijke problemen, van onder andere Steven Degrieck.

Momenteel ben ik bezig in “Neurotribes” van Steve Silberman

2. WIL JIJ ALTIJD WINNEN?

Nee, ik ben iemand die redelijk goed tegen zijn verlies kan.

3. WAS JE GOED OP SCHOOL?

in het lager onderwijs: ja. In het middelbaar : minder goed.

4. DENK JE DAT ER BUITENAARDS LEVEN BESTAAT?

Ik zou het graag willen, het zou spannend zijn mocht ik een soort ET ontmoeten.

5. VIER JE ALTIJD UITGEBREID JE VERJAARDAG?

Nee, ik hou het graag simpel.

6. HOE VAAK PER DAG KIJK JE OP FACEBOOK?

1 tot 5 keer per dag.

7. WAT IS JE FAVORIETE RUIMTE IN HUIS?

Mijn kamer, en dan vooral mijn bed.

8. WANNEER BEN JE OP JE  BEST?

Dit is als ik niet bang ben om mezelf te tonen zoals ik ben, zonder bang te zijn van wat anderen zouden kunnen denken. Gewoon mezelf zijn, met af en toe misschien rare tics.

9. MET WIE ZOENDE JE VOOR HET EERST?

Dit zal met mijn eerste lief geweest zijn.

10. WELK BOEK HEEFT VEEL INDRUK OP JE GEMAAKT?

Dit zal de “Kleine Prins” zijn, is trouwens één van mijn favoriete boeken. Ik hou van de tekeningen in het boek, maar ook van de verhalen, van hoe dit klein manneke naar de grote mensenwereld kijkt.

Vragen aan jezelf #5

1. WAARIN LIJK JE OP JE MOEDER?

Net als mijn mama, ben ik van het bezorgde type. Ik maak me snel ongerust. Ik denk ook dat ik een beetje van haar geduld heb.

2. WAT WIL JE NOG GRAAG KOPEN?

Veel te veel om op te noemen. Vooral tech gerelateerde gadgets.

3. WELKE KARAKTEREIGENSCHAP ZOU JE GRAAG WILLEN HEBBEN?

Dat is een moeilijke vraag, waar ik het antwoord schuldig op blijf. Kan nu niets bedenken.

4. WAT IS JE FAVORIETE TELEVISIEPROGRAMMA?

Ik kijk graag naar human interest programma’s, waar een beetje psychologie in voorkomt. Zoals: koppen, telefacts, … Ook terzake en de afspraak vind ik interessant.

5. AAN WELKE VAKANTIE DENK JE MET WEEMOED TERUG?

de vakanties van toen ik jong was, waar ik toen nog geen zorgen had. Waar ik écht van kan genieten, na het intens studeren voor de examens.

6. HOE VOELT LIEFDESVERDRIET VOOR JOU?

Verdrietig zijn, huilen, kwaad zijn op mezelf omdat ik het afgemaakt heb terwijl ik die persoon in feite graag zag.

7. MAAKT HET VEEL UIT WAT ANDEREN VAN JE ZEGGEN?

Ik zou willen zeggen van nee, maar helaas. Ik ben altijd bang van wat anderen van mij zouden kunnen denken of zeggen.

8. OP WELK SEIZOEN LIJK JE HET MEEST?

Op de herfst. Ik kan mooi zijn, voor iedereen goed willen doen (zoals de kleuren van de bladeren). Aan de andere kant kan ik mij ook kwaad maken (zoals de wind die plots opkomt en zich tot een storm zal vormen). Hoewel het kwaad worden weinig mensen zien en kennen.

9. WANNEER HEB JE VOOR HET LAATST EEN DAG HELEMAAL NIETS GEDAAN?

Een week of twee terug toen ik geveld was door een zware verkoudheid, en ik het bed bleef houden.

10. WAT IS JE DROOM?

Als ik zeg: een wereld zonder oorlog, waar iedereen in vrede met elkaar samenleeft, klinkt het cliché zeker?

Mijn droom is dat ik gelukkig kan zijn met het leven dat ik leid, zonder mezelf te vergelijken met anderen.

op reis gaan

Ik heb heel lang getwijfeld of ik hier een blog over zou schrijven. Ik wil niemand kwetsen van mijn familieleden, want ik hou enorm veel van hen allen. Misschien kan ik anderen helpen, of (h)erkennen sommigen zich hierin.

Op reis gaan, is iets dat veel mensen plezierig vinden. Ze hebben waarschijnlijk de stress van het vertrek : valiezen maken, papieren in orde, vaccinaties indien nodig, nog vlug alles afmaken op het werk,… Maar éénmaal ter plaatse, vinden ze het leuk en fijn.

Toen ik nog jonger was, vond ik het ook ergens wel een klein beetje fijn om naar het buitenland te gaan. Ik had geen te grote angsten, was niet te bezorgd. Zelfs niet te veel toen ik met mijn zus een reis naar Mexico en Guatemala gemaakt heb. Tja, ik had toen nog geen pijnen, geen dagelijkse angsten, geen depressie. Ik was net afgestudeerd, en vond dat ik even een fijne tijd mocht beleven voordat ik op zoek ging naar werk.
Ik stel mij de vraag wat er nu zo veranderd is met toen? Waarom kan ik er nu niet meer van genieten? Wat zorgt ervoor dat ik zoveel angsten heb, dagen tot weken op voorhand? Ik wil het nochtans kunnen, zoals veel mensen. Daar heb je het weer: mezelf vergelijken met andere mensen van mijn leeftijd.

Ik heb nu last van chronische spierpijnen, vermoeidheid, angsten, depressie,… en dit zorgt ervoor dat ik het zo moeilijk vind om mijn veilige plek te verlaten.
Nochtans weet ik dat het nergens voor nodig is. Ik ga met mijn familie op reis, om een familielid te bezoeken die in het verre buitenland werkt en woont. Om met hem de feestdagen te vieren. Het is al zo lang dat we gezegd hebben dat we eens naar daar zouden gaan. En mijn familie weet welke problemen ik heb. Ze houden er rekening mee.
Ik zeg dit tegen mezelf, als een soort mantra: “alles komt goed, ze zullen rekening houden met je problemen.” Maar het helpt mij niet.

Wat maakt me dan zo bang?
– hoe zal het verlopen als ik een hevige pijnopstoot krijg, en dat we bv op excursie zijn?
– waar zal ik mij kunnen afzonderen als het mij te veel wordt? Als ik te veel last krijg van prikkels? ( in totaal zijn we met 10)
– wat met mijn medicatie, met het uurverschil, hoe zal ik dit oplossen?
– zal ik af en toe op mijn telefoon bezig kunnen zijn (dit helpt me als ik te veel prikkels rondom mij heb)? Hoe zit het dan met mij data? Hoe los ik dit op? Een sim data kaart kopen is zo kostelijk, en wat als ik dan niet voldoende heb?
– zal ik kunnen zeggen hoe ik me écht voel, of zal ik zoals gewoonlijk mezelf wegcijferen, zodat anderen het goed hebben? (omdat ik vind dat zij meer rust verdienen dan ik, want ten slotte werk ik niet)
– gaan we op tijd zijn op de luchthaven?
– neem ik een handtas mee of niet? Indien niet, waar steek ik dan mijn portefeuille en smartphone?
– zal ik kunnen slapen? En als ik mijn kamer deel met iemand: nog even op mijn telefoon bezig kunnen zijn s’avonds zonder die persoon te storen of dat die persoon een opmerking maakt?

Het zijn “idiote” angsten, ik besef het wel. En velen zullen mij zeggen: waar maak jij je nu druk om, je hebt het geluk om een mooie reis te maken, om samen te zijn met je familie. Ze snappen het niet, begrijpen niet hoe moeilijk dit voor mij is. Het is niet dat ik van slechte wil ben, of dat ik mijn familie niet wil zien. Het is alleen maar dat ik tijd voor mezelf nodig heb, zeker als ik bijna 3 weken met anderen samen ben.

Ik hoop dat ik geen “crisis” of “woedeaanval” zal hebben ter plekke. Dat ik mij , zoals heel vaak, zal kunnen bedwingen. En alles doen opdat de anderen zich geen zorgen hoeven te maken om mij. Zij hebben zelf al genoeg zorgen.
Ik ben wel blij dat ik zal zien hoe mijn naaste familielid er woont er werkt, hoe zijn leefomgeving eruit ziet.

1000 vragen aan jezelf #4

1. WAAROM HEB JE HET KAPSEL DAT JE NU HEBT?

Omdat ik het praktisch vind. Het liefst van al zou ik mijn haar heel kort willen scheren, maar ik denk dat ik er niet mee zou staan.

2. HOEVEEL GELD STAAT ER NU OP JE BANKREKENING?

Dat is een veel te persoonlijke vraag, waar ik niet op zal antwoorden.

3. IN WELKE WINKEL KOM JE GRAAG?

Ik ga graag naar speelgoedwinkels om te zien wat er nieuw op de markt gekomen is, en om inspiratie te proberen op te doen als ik een kado moet kopen voor mijn neven of nicht. En ik winkels waar ze elektronische spullen verkopen vertoef ik ook graag.

4. WEET JIJ WANNEER HET TIJD IS OM TE VERTREKKEN?

Nee, ik vind dit lastig. Ik wil graag altijd vroeg vertrekken, maar vind het lastig om te doen, want weet niet of ik lang genoeg gebleven ben of niet.

5. ALS JE VOOR JEZELF ZOU BEGINNEN, ALS WAT ZOU DAT DAN ZIJN?

Ik wil heel graag als “coach” werken, voor kinderen met autisme. Iets waar ik nu ook al een tijdje aan denk is om een youtube kanaal te maken, maar weet niet of ik genoeg lef heb hiervoor.

6. WAT IS JOUW GUILTY PLEASURE?

Witte chocolade, snoep.

7. HOE LAAT STA JE MEESTAL OP?

Dat varieert tussen de 8uur en 13uur. Ik heb geen vast uur elke dag van opstaan.

8. WELK CIJFER ZOU JE AAN JE GEZICHT GEVEN?

Beoordelen op basis van cijfers heb ik altijd moeilijk gevonden. Ik zou voor middelmatig gaan, dus een 5.

9.  OM WELKE GRAPPEN KUN JE HEEL HARD LACHEN?

Ik ben meestal één van de laatste die een grap snapt. Ik hou wel van de humor in “Keeping up appearances”.

10. WAT IS JE FAVORIETE DAGDEEL?

De late avond en de nacht, als alles rustig is buiten.