Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2012

 

1. Als ik opsta, ben ik al moe.

Als ik mij gewassen heb, ben ik moe erna.

Als ik boodschappen doe, ben ik moe erna.

Als ik iets lees, ben ik moe erna.

Als ik ga wandelen, ben ik moe erna.

Als ik ga slapen, ben ik moe, maar kan niet slapen. 

 

2. Ik ben zo moe,

ik ben zo loom,

ik ben zo uitgeput,

ik heb niet veel krachten meer,

ik ben zo lui,

ik wil niet meer !

 

3. De spanning zit in mijn spieren,

de spanning zit in mijn lichaam,

de spanning zit in mijn gedachten,

de spanning zit in mijn hoofd,

de spanning is er overdag,

de spanning is er s’nachts,

de spanning gaat nooit weg!

 

4. Ik zou mijn hoofd tegen de muren willen slaan,

ik zou mijn hoofd willen opensnijden,

ik zou mijn hoofd willen losmaken,

ik zou mijn hoofd willen leegmaken,

ik zou mijn hoofd willen verlossen van al die pijn.

 

5. Pijn in de spieren,

pijn in de gewrichten,

die pijn is er elke dag, elke dag weer.

Pijn bij het opstaan,

pijn bij het slapengaan,

die pijn is er elke dag, elke dag weer.

Pijn als ik beweeg,

pijn als ik lig,

pijn als ik zit,

die pijn is er elke dag, elke dag weer.

Advertenties

Read Full Post »

angsten

Omwille van mijn autisme, omwille van de moeilijkheden die ik ervaar in de communicatie, in de sociale interacties, en in de verbeelding, vele handelingen, en situaties uit het dagelijks leven, waarmee de meeste mensen zonder autisme geen moeilijkheden hebben, bezorgen mij grote angsten, zelfs soms tot paniek, tot obsessie toe!

Deze toestanden van grote angsten zorgen voor overdreven emoties ten opzichte van de situatie die de angst veroorzaakt heeft. Deze angsten kunnen zo overheersend zijn dat ik moeite heb om met de situatie om te gaan: ik weet niet meer hoe te reageren, ik weet niet meer wat te doen. Ik voel me volledig verloren.

En deze toestand van angst, van overdreven emoties kan lang duren, heel lang.

Tijdens één van mijn vele opnames, werden mijn angsten gedurende 24 uur gemeten door middel van een draagbaar EEG. De psychiater was verbaasd: hij had nog nooit iemand gezien bij wie de angsten zo groot waren. En dit ondanks de hoge dosis medicatie, waaronder heel wat kalmeerpillen. Ze mochten mij geen medicatie meer geven, want, volgens hen, hadden ze de maximale dosis al overschreden.

Deze angsten zorgen niet alleen voor een grote psychische moeheid, maar ook voor een diepe fysische uitputting met zware migraine, veralgemeende stijfheid en hevige spierpijnen, die mij, op hun beurt, heel erg moe maken.

Ik heb dus veel rust nodig, veel tijd, soms dagen, in mijn veilige omgeving voor dat deze toestand verbetert. Die is niet alleen noodzakelijk om de psychische spanningen te verminderen, maar ook absoluut noodzakelijk om fysisch terug op krachten te komen.

Angst is een emotie is continu aanwezig in mijn leven, vanaf dat ik opsta tot ik ga slapen. Zelfs tijdens mijn slaap, in mijn nachtmerries. En die angst put mij zo uit. Ik zou zo graag willen dat ik eens een dag angstvrij kon leven. Eens een dag beleven zonder bang te hoeven zijn voor het ene of het andere.

Ik ben angstig van: dieren / om iemand op te bellen / als de telefoon rinkelt / om te gaan winkelen / van de buitenwereld / van het onverwachte / om iets verkeerd te doen / iets verkeerd te zeggen / van de commentaar van andere mensen / van mijn denken dat nooit stopt . Ik heb ook last van faalangst en sociale angsten. 

Ondanks al deze angsten, die me het leven zuur maken, zal ik uitdagingen blijven aangaan. Ik wil niet volledig afgezonderd leven. “Alles is durven. Toch doen wat ik niet durf te doen!” (citaat uit de film BenX). 

Read Full Post »

Een van de redenen dat ik mij ook ingeschreven had voor de Bruggendag, was omdat ik de roadmovie “Frederic” wilde zien. Ik heb moeite om deze dingen in mijn eentje te doen. Daarom dat ik blij was dat dit op de namiddag programma stond van deze geweldige Bruggendag.

Op het podium staan er 2 loopbanden, en op de grond allemaal jeansbroeken. Het theaterstuk gaat over 2 mensen die wegvluchten uit een instelling. Frederic, persoon met autisme en normale intelligentie. En Bart gaat met hem mee. Niemand heeft hem gevraagd om mee te gaan. “Iedereen is ten slotte vrij om te doen wat hij wilt.” Bart heeft ook autisme met een licht mentale handicap. Frederic gaat naar het huis van zijn moeder, aan de kust. Hij heeft er een foto van in zijn broekzak. Af en toe vraagt Bart of hij eens naar de foto van het huis mag kijken.  Bart heeft geen moeder meer. Ze is naar de hemel. Op het einde komt men te weten dat Frederic zijn moeder ook al sinds een lange tijd overleden is. Hij heeft dit allemaal verzonnen. Het was een reden om weg te vluchten, om een laatste tocht te maken samen met Bart. Bart wist het dat ze niet naar het huis van “de moeder van Frederic” gingen. Er staan palmbomen op de foto, en er zijn hier geen palmbomen. Helaas is het geen happy end. Hoeft ook niet, want leven met autisme is voor sommigen niet altijd een happy life. Het leven van een persoon met autisme bestaat uit veel vallen en terug opstaan (ook al zou je misschien willen blijven liggen). 

Tijdens het verhaal komen er grappige, ontroerende momenten naar boven. Voor mij soms herkenbaar. De vriendschap, de zorg tussen deze twee personen is bijzonder. Zonder het te beseffen misschien, maar ergens waken ze over elkaar. Ze willen elkaar niet kwetsen. Daarom dat Frederic niet verteld aan Bart wat hij echt van plan is. Hij zou het toch niet begrijpen. 

Ik vond het een mooi en eerlijk decor. Al die jeansbroeken op de grond deden me denken aan de chaos die ik ervaar in mijn hoofd. Maar ook aan de maatschappij waar alles zo snel gaat, een consumptiemaatschappij. Al het blauw van die jeansbroeken stond ook prima voor de zee. De zee, waarrond het verhaal zich afspeelt. 

Ik zeg petje af voor deze twee bijzondere acteurs. Naast een goede fysieke conditie (bijna voortdurend stappen op de loopband), brachten ze het verhaal heel goed naar voren. Voor mij was het geen fake, ik voelde dat ze wisten wat autisme is. (ze hebben beiden iemand in de familie die autisme heeft). Men kon geen betere acteurs vinden om dit stuk te spelen. 

Frederic, de roadmovie, een echte aanrader. Voor zowel mensen die interesse hebben in autisme, als mensen die er geen interesse in hebben. Gewoon een bijzondere acteerprestatie!!

Via deze link, kunt u meer informatie vinden over Frederic: http://www.despelerij.be/FREDERIK.html

Read Full Post »