Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for augustus, 2016

100 psytweets 2

100 psytweets Dr. Bram Bakker (@drbrambakker) (http://brambakker.com)

Dokter Bram Bakker, psychiater, uitgever en publicist, heeft op zijn beurt op twitter 100 tweets geschreven over psychiatrie/psychische stoornissen.

Met zijn toestemming, heb ik ze gebundeld in een blogpost.

Er zijn nog andere mensen op twitter die op hun beurt 100 psytweets schrijven. Dus er zullen nog blogposts komen hierover.

1) De impact van een psychische stoornis is bijna altijd groter dan je denkt, of dacht ‪#psytweets

2) Een psychische stoornis niet serieus nemen is riskant. En behandeling is wetenschappelijk bewezen beter dan niets doen ‪#psytweets

3) De meerderheid van de mensen met een onbehandelde angststoornis wordt uiteindelijk ook nog depressief, een complicatie ‪#psytweets

4) Er was een tijd dat iedereen die een psychose had gehad ‘schizofreen’ werd genoemd. Die tijd ligt gelukkig achter ons ‪#psytweets

5) Na een traumatische gebeurtenis krijgen meer mensen een depressie dan een posttraumatisch stress-syndroom (PTSS) ‪#psytweets

6) Net als bij diabetes en obesitas is gebrek aan lichaamsbeweging een risicofactor voor het ontstaan van een psychische stoornis ‪#psytweets

7) Medicatie kan een belangrijk onderdeel zijn vd behandeling v.e. psychische stoornis, maar genezing levert een pil maar zelden ‪#psytweets

8) Psychotherapie werkt meestal even goed als medicatie bij behandeling van depressie of angst. Op korte termijn wel duurder ‪#psytweets

9) Als mensen met medicatie stoppen komen psychische klachten na korte of langere tijd vaak terug. Bedenk dat voor aanvang. ‪#psytweets

10) Medicatie werkt vaak sneller dan psychotherapie, maar de effecten van psychotherapie lijken duurzamer ‪#psytweets

11) Alcoholproblematiek komt juist bij mensen met depressies en/of angststoornissen veel voor. Helaas wordt het vaak niet gezien ‪#psytweets

12) Mateloosheid in gedrag (gokken, gamen, porno) kan qua ernst vergelijkbaar zijn met verslaving aan drank of drugs ‪#psytweets

13) Iedere euro die wordt uitgegeven aan behandeling psychische stoornissen wordt ruim terugverdiend, blijkt uit onderzoek ‪#psytweets

14) Ook bij psychische stoornissen: voorkomen is beter dan genezen. Preventie behoeft meer aandacht en ook investeringen ‪#psytweets

15) Een psychische stoornis benaderen als de ziekte van een individu betekent per definitie dat je de omgeving tekort doet ‪#psytweets

16) Een systeemprobleem los je niet op door een individu dat daar deel van uitmaakt van een ziektelabel te voorzien ‪#psytweets

17) In de psychiatrie is ‘evidence based’ vaak ‘biased evidence’: veel onderzoek wordt primair vanuit zakelijk belang opgezet ‪#psytweets

18) Veel psychiaters geven nog meer medicatie als een pil onvoldoende effect heeft. Dat is lang niet altijd rationeel ‪#psytweets 

19) Als de definitie van een psychische stoornis wordt beperkt tot ‘hersenziekte’ blijven veel behandelopties onderbelicht ‪#psytweets

20) Voor psychische stoornissen geldt hetzelfde als voor kanker: het kan iedereen overkomen, immuniteit bestaat niet ‪#psytweets

21) Door hun slechte imago worden elektroshocks (ECT) nog steeds te weinig toegepast als behandeling van ernstige depressies ‪#psytweets

22) Relatietherapie heeft enkel zin als beiden bereid zijn zich te concentreren op hun eigen aandeel. Wijzen helpt nooit. ‪#psytweets

23) Het belangrijkste advies aan angstige mensen is altijd: ga niet vermijden. Dat houdt de angst in stand ‪#psytweets

24) Van veel psych. behandelingen is het exacte werkingsmechanisme niet bekend. Betekent niet dat ze de moeite niet waard zijn ‪#psytweets

25) Aanduiding “antidepressivum” is verwarrend, omdat deze middelen bij veel meer indicaties worden gebruikt, bv angststoornissen ‪#psytweets

26) Vermijdingsgedrag moet je bestrijden: met kleine stapjes de confrontatie met je angsten aangaan. Graduele exposure heet dat ‪#psytweets

27) Als een behandeling onvoldoende resultaat heeft is de (dubieuze) conclusie vaak: persoonlijkheidsstoornis ‪#psytweets

28) Iedereen met een psychische stoornis heeft statistisch gezien verhoogd risico op persoonlijkheidsstoornis, en vice versa. ‪#psytweets

29) Mensen met een lichamelijke aandoening krijgen vaker een psychische stoornis dan vergelijkbare, maar gezonde personen ‪#psytweets

30) “Pillen en praten” is niet altijd beter dan alleen medicatie of psychotherapie ‪#psytweets

31) Antipsychotica worden voor veel meer gebruikt dan bestrijding psychosen. Lang niet altijd ‘evidence based’, helaas… ‪#psytweets

32) De meeste mensen met een psychische stoornis krijgen al voor hun 25e jaar klachten. En bewezen aanleg blijft levenslang… ‪#psytweets

33) Aanleg voor psychische stoornissen is niet heel specifiek: kind v.e. depressieve vader heeft ook verhoogde kans op angst, etc ‪#psytweets

34) Hoewel ‘eetverslaving’ geen formele diagnose is, is het wel een reëel bestaand probleem ‪#psytweets

35) Er zijn veel meer mensen met een “eetstoornis NAO” (niet anders omschreven) dan met anorexia en/of boulimia ‪#psytweets

36) Obesitas kan een oorzaak zijn van depressie, maar ook een gevolg. ‪#psytweets

37) ‘Somatisch onvoldoende verklaarbare lichamelijke klachten’ (SOLK) komen veel voor, maar wel vreemd soort psychische stoornis ‪#psytweets

38) Als functioneren niet op alle levensgebieden wordt gehinderd heb je per definitie geen psychische stoornis ‪#psytweets

39) Meeste behandelstudies beslaan een periode van max. 3 maanden. Wat daarna blijft dan nog ongewis ‪#psytweets

40) Ook al zou hét depressiegen bestaan, en dat is twijfelachtig, de behandeling zou niet ineens anders/beter zijn ‪#psytweets

41) Meeste mensen die zich aanmelden voor behandeling psychische klachten voldoen aan criteria v meerdere psychische stoornissen ‪#psytweets

42) Eenzaamheid is geen diagnostisch criterium voor een psychische stoornis, maar er wordt wel heel veel lijden door veroorzaakt ‪#psytweets

43) Door focus op klachten in het medische model blijven de talenten van mensen met psychische klachten vaak onderbelicht ‪#psytweets

44) Hoe ernstig een psychische stoornis ook is, degene die er aan lijdt is altijd meer dan enkel patiënt (of, erger nog: geval) ‪#psytweets

45) De relatie in een psychotherapie is per definitie ongelijkwaardig. Heeft nadelen, maar soms ook voordelen ‪#psytweets

46) Een psychotherapeut die zelf niet in therapie is geweest (omdat het nodig was) is als een badmeester zonder zwemdiploma ‪#psytweets

47) Bij een psychotherapeut die op een normale vraag (bv ‘heeft u kinderen?’) geen normaal antwoord geeft, moet je dus niét zijn ‪#psytweets

48) Het onderscheid tussen alcoholafhankelijkheid en misbruik van alcohol is arbitrair, zegt zeker niets over ernst vh probleem ‪#psytweets

49) Aanleg voor mateloosheid is vaak aspecifiek: eerst alcohol, toen gokken, daarna cocaïne, enz. Een gecompliceerde stoornis dus ‪#psytweets

50) Als je gebruik van alcohol niet kunt doseren rest er slechts één optie: nooit meer een druppel. Totale abstinentie heet dat ‪#psytweets

51) Zolang zelfs veel journalisten verschil tussen psycholoog en psychiater niet kennen is er nog veel p.r.-werk te doen ‪#psytweets

52) Geen morele oordelen over mensen met een psychische stoornis geven, als dat nu eens normaal werd? ‪#psytweets

53) Ideaal: als iedereen die wel eens op ongelukkig moment dronken is geworden, opinie over alcoholproblemen voor zichzelf houdt ‪#psytweets

54) Mensen die zeggen dat er een verband bestaat tussen depressie en een ‘zwak’ karakter hebben geen verstand van zaken ‪#psytweets

55) Goed om bij behandeling van psychische stoornis je eigen aandeel te nemen, maar het betekent niet dat je er schuldig aan bent ‪#psytweets

56) Revolutionaire, nieuwe psychofarmaca zullen voorlopig uitblijven. Farmaceutische industrie investeert er ook amper in ‪#psytweets

57) Manipulatie v.h. brein met elektrodes of magneten biedt de komende decennia meer perspectief dan nieuwe medicatie ‪#psytweets

58) Behandeling psychische stoornissen is vaak moeilijk, omdat de oorzaken onvoldoende bekend en/of complex zijn ‪#psytweets

59) Was het maar zo simpel dat angststoornissen het gevolg zijn van een verstoorde serotoninebalans… ‪#psytweets

60) In de praktijk zijn persoonlijkheidsstoornissen minder chronisch dan in theorie. Ze verdwijnen spontaan of zijn behandelbaar ‪#psytweets

61) Een vd zeer weinige voordelen: als je een psychische stoornis krijgt ontdek je pas hoeveel andere mensen daar ook aan lijden ‪#psytweets

62) Het taboe rond psychische stoornissen is in onze samenleving nog zo groot dat je het een maatschappelijk probleem kunt noemen ‪#psytweets

63) Mensen met psychische problemen proberen te verlossen van schaamtegevoelens, dat zou eerste doel hulpverlening moeten zijn ‪#psytweets

64) Onvoorwaardelijke steun is het grootste geschenk dat je een vriend, kennis of familielid met psychische problemen kunt geven ‪#psytweets

65) Dat er wel niemand zal bestaan die jou onvoorwaardelijk liefheeft is de ellendigste gedachte voor veel mensen met depressie ‪#psytweets

66) Mensen met ernstige psychische problemen hebben baat bij langdurig zelfde, vertrouwde hulpverleners. Scheelt lijden, en geld ‪#psytweets

67) Iedere verandering van behandelaar is riskant, continuïteit van zorg versus ‘frisse blik’… ‪#psytweets

68) Het zou verboden moeten worden dat GGZ-professionals dossiers bestuderen voordat ze nieuwe patiënten spreken. Onnodige bias ‪#psytweets

69) Het is niet erg als je ‘gek’ bent. Het is veel gevaarlijker als je gelooft dat je ‘normaal’ bent ‪#psytweets

70) Diagnosen die eerder, onder andere omstandigheden werden gesteld worden vaak overgenomen uit oude dossiers, onterecht/onjuist ‪#psytweets

71) Psych. stoornissen treffen jong & oud, arm & rijk, blank & zwart, Christen & Moslim. Dus discriminatie patiënten hoeft niet ‪#psytweets

72) De prognose van de meeste psychische stoornissen is net zo onvoorspelbaar als het weer ‪#psytweets

73) Als je niet klachtenvrij bent geworden na periode met angstklachten houd je verhoogd risico dat het in volle ernst terugkomt ‪#psytweets

74) De prognose is gemiddeld beter als iemand na behandeling klachtenvrij is. Dat moet dus ook het doel van de behandeling zijn ‪#psytweets

75) Bij psychotherapie hoort per definitie het fenomeen vd overdracht: emoties over anderen worden op de therapeut geprojecteerd ‪#psytweets

76) Tegenoverdracht bestaat ook: de therapeut reageert vanuit zijn/haar persoonlijke geschiedenis, niet zakelijk/rationeel ‪#psytweets

77) Onterecht: placebo’s aanduiden als ‘neppillen’, terwijl placebo-effecten objectiveerbaar, gewenst en zeker niet nep zijn ‪#psytweets

78) Alcoholproblemen komen ook in ‘betere kringen’ veel voor. Het stereotiepe beeld van de dronken zwerver is onjuist ‪#psytweets

79) Een goede psychiater of psycholoog weet wanneer hij welke behandeling in moet zitten. Klinkt simpel, maar is razend moeilijk ‪#psytweets

80) Als je jarenlang een antidepressivum slikt is één ding zeker: de wetenschappelijke onderbouwing daarvan is zeer beperkt ‪#psytweets

81) Met de relatieve onzichtbaarheid van psychiaters in het publieke debat dupeert men indirect de mensen met psych. problematiek ‪#psytweets

82) Met pleinvrees demonstreer je niet op het Malieveld. Behandelaars moeten daarom publiekelijk extra opkomen voor deze mensen ‪#psytweets

83) Liever af en toe een slaappil dan dagelijks melatonine. Benzodiazepines op zo nodig-basis zijn prima noodoplossing ‪#psytweets

84) Het ontbreekt aan betrouwbare kennis over de ideale behandelduur van medicamenteuze behandeling van psychische stoornissen ‪#psytweets

85) Mensen met persoonlijkheidsproblematiek gebruiken soms heel veel medicatie, zonder enige wetenschappelijke onderbouwing ‪#psytweets

86) Gestoord gedrag is vaak gevolg vh niet kunnen hanteren van negatieve emoties. Dat inzien betekent kans op verandering ‪#psytweets

87) Precies vaststellen welke psychische klachten iemand heeft is het halve werk. De functie ervan ontdekken, dat is de kunst ‪#psytweets

88) Veel psychische klachten worden na verloop van tijd vanzelf minder. Een gunstig natuurlijk beloop, heet dat ‪#psytweets

89) Geef pas medicatie aan angstig of depressief iemand als minder ingrijpende interventies te weinig effect hebben. Stepped care ‪#psytweets

90) Het is niet nodig om bang te zijn voor mensen met een psychische stoornis. Vaak zijn ze helaas ook al bang voor zichzelf ‪#psytweets

91) De impact van psychische stoornissen is in het bedrijfsleven en bij politici helaas nog steeds niet goed doorgedrongen ‪#psytweets

92) Ook voor ons brein geldt dat balans tussen inspanning en ontspanning essentieel is voor goed functioneren ‪#psytweets

93) Het moet nog veel beter onderzocht, maar ontstekingsprocessen spelen bij veel psychische stoornissen waarschijnlijk een rol ‪#psytweets

94) Lichaam is één geheel: om psych. klachten te begrijpen zou functioneren v andere organen (vb darmen) meer aandacht verdienen ‪#psytweets

95) Eenzaamheid onder mensen met psychische stoornissen (oud, maar ook jong), dát is een maatschappelijk probleem ‪#psytweets

96) Wrang: met een baan heb je minder kans op een psychische stoornis, met een psychische stoornis heb je minder kans op een baan ‪#psytweets

97) Als je aan suïcidepreventie wilt doen, hard nodig met >1800 doden/jaar, moet je investeren in betere behandeling depressie ‪#psytweets

98) Mateloosheid in gedrag, ofwel gedragsverslaving (gamen, gokken, porno) is formeel geen psych stoornis, maar wel fors probleem ‪#psytweets

99) Investeren in betere leefwijze is niet enkel preventie v obesitas, diabetes en hoge bloeddruk, maar ook v. psych. stoornissen ‪#psytweets

100) Delen = helen!

Praat over psychische klachten, dat is altijd de eerste stap…

‪@MentHealthFound

‪#psytweets

 

 

Read Full Post »

De Olympische Spelen, wat vind ik ervan?

Al die weken, maanden, jaren voorbereiding. Er moet gebouwd worden: stadiums, accommodatie, gebouwen, …. En dit voor maar 2 weken te gebruiken. Erna wordt er niks meer mee gedaan. Nochtans heb ik nog niet gehoord of gelezen dat andere landen die gebouwen voor iets anders gebruikt hebben. Het wordt verwaarloosd, het verrot.

Ik vind het zonde. Zonde van het geld, van de tijd. Waarom kan deze infrastructuur, mits een paar aanpassingen, niet dienen als woonst voor arme burgers van deze stad?

Of als school, als ziekenhuis?

En zelfs zonder aanpassingen, gewoon om te sporten, om er sportlessen te geven.

Is het dan zo ingewikkeld om al dit uitzonderlijke, prachtige infrastructuur niet te kunnen of mogen te gebruiken wanneer de Olympische Spelen voorbij zijn?

Ik versta het niet. Is het de politiek die het niet wilt? Zo moeilijk kan het toch niet zijn om deze gebouwen niet zomaar achter te laten.

Gun toch de inwoners van de stad, van het land die 14 dagen sporters van de hele wereld, supporters, toeristen hebben verwelkomd, ook een beetje plezier. Of is dit te veel gevraagd?

 

Natuurlijk heb ik ook af en toe gekeken naar de Olympische Spelen. De verschillende sporten, de lenigheid, de kracht, de finesse van al deze sporters was erg boeiend en mooi om te zien.

En ik begrijp wel dat landen tussen elkaar willen strijden om de beste te zijn, en de meeste medailles te bemachtigen. Dat competitieve, die strijdlust, de sportiviteit is goed en mag er zijn.

 

Een andere vraag die ik me stel is wanneer de Paralympische Spelen zullen starten. En of er uberhaupt een kanaal is die het uit zal zenden? Ik vrees er een beetje voor.

Waarom toch niet? Waarom kan er niet evenveel aandacht zijn voor de Paralympische als de gewone Olympische Spelen? Wat is het verschil?

Het zijn allemaal mensen, sporters, kampioenen die het beste van zichzelf willen geven.

Waarom is de ene minder uitzendtijd waard dan de andere?

Ik snap niet waarom gedurende 14 dagen bijna alle zenders, dagelijks en in direct de spelen toonden, en het anders is voor de Paralympische Spelen.

Het zal weer zoals elke keer zijn dat er maar af en toe eens iets erover zal gesproken worden tijdens het journaal.

En er geen enkele zender zal zijn die het dagelijks, voor alle sporten, en in direct zal tonen.

Ik vind dit oneerlijk. Net alsof invalide personen het niet waard zijn. Terwijl het juist het tegenovergesteld is. Deze mensen zijn strijders, vechters. Ik kan het weten omdat ik het geluk heb gehad om 2 keer als vrijwilligster te mogen helpen met zulke uitzonderlijke mensen.

Ik wil en eis dat er minstens 1 zender de Paralympische Spelen de aandacht gunt die ze verdienen!!

Read Full Post »

Uit de vele boeken over autisme die ik gelezen heb, wil ik graag enkele passages uit sommige boeken (van personen met autisme) met jullie delen. Het zijn woorden die beschrijven hoe ik mij voel, waar ik nog elke dag moeite mee heb. En de auteurs beschrijven het veel beter dan ik het zou kunnen neerpennen. Het zijn herkenbare zaken voor mij.

 

De Jungle van Autisme – Birsen Basar

Maar slapen geeft mij rust. het is een fijn gevoel. Ik ben dan niemand, inclusief mezelf, tot last.

 

Zij hebben allen geen idee hoe vermoeiend een hele dag van prikkels en handelingen voor mij is. En ze weten al helemaal niet hoe moeilijk en vermoeiend het kan zijn om nieuwe kleren te dragen. Ik heb er eerder last dan lol van. Ik vind het belangrijker dat kleren fijn zitten.

 

Ondanks dat ik af en toe ruzie heb met mijn ouders, zijn mijn vader en moeder mijn allerbeste vrienden. Ik kan ze wanneer en waar dan ook bellen om over mijn problemen te praten. Mijn vader en moeder zijn er altijd en hoe dan ook voor mij en laten mij niet alleen. Ze zullen echter niet altijd bij mij zijn. Ik ben nu al bang voor deze dag. Ik weet het niet maar ik maak mij zorgen over mijn toekomst. Het is moeilijk om mensen te vinden die mij accepteren zoals ik ben. Ik ben beter dan een paar jaar geleden maar ik wil nog meer. Ik wil andere mensen die ik naast mijn vader en moeder onvoorwaardelijk kan vertrouwen.

 

Doen alsof je normaal bent – Liane Holliday Willey

Het aantal vragen is eindeloos en de zorgen stapelen zich op. Daarom zijn menselijke relaties zo’n aanslag op mij. Ze putten mij uit. Mijn gedachten vliegen alle kanten uit. Ik maak me zorgen over wat ik net gezegd heb en over wat zij net gezegd hebben en hoe dat allemaal met elkaar samenhangt, en wat ze nu gaan zeggen en wat ik dan moet zeggen, en ben ik hun iets verschuldigd of staan zijn bij mij in het krijt en waarom zijn de regels voor elke vriend of vriendin weer anders en… nou, ik word er dus hoorndol en doodserieus van.

 

Handboek voor Asperger vrouwen – Liane Holliday Willey

Het onbestemde gevoel van angst dat iedere Asperger met zich meedraagt, is een goed voedingsbodem voor stress. Deze onbestemde angst slaat al snel om in nervositeit, specifieke angsten, gepieker en bezorgdheid over wat er komen gaat.

 

De inspanning die het een Asperger kost om meerdere dingen tegelijk te doen, non-verbale boodschappen te begrijpen, sociale situaties te ontcijferen en sociale vaardigheden toe te passen, is uitputtend voor lichaam en psyche.

 

Zie wie ik ben. Autisme in woord en beeld – Stef Renodeyn / Cis Van Peer

Toch doe ik er alles aan om een goede indruk te maken op anderen. Ik heb altijd mensen willen behagen en kan moeilijk “neen” zeggen. Dus pas ik me aan en doe ik vaak tegen mijn zin.

 

Mijn brein werkt (in alle stilte) op tweehonderd procent van zijn vermogen om alles wat ik zie en beleef tot een geheeld samen te voegen, om prikkels en emoties een juiste plaats te geven. Dat vergt veel energie en bijgevolg ben ik vaak vermoeid.

 

Maar het blijft elke dag vechten en overleven, en niet te veel verwachten.

 

Van een andere planeet – Dominique Dumortier

Niemand ziet hoe hard ik mijn best moet doen en hoeveel energie het van me vraagt.

 

Fysiek lijd ik sterk onder het niet kunnen verwerken van zintuiglijke prikkels. Dat is ook de reden waarom ik een volledige dagtaak niet aan kan. Ik kan niet de hele dag actief zijn omdat mijn zintuigen dan te veel problemen scheppen en ik er fysiek onder lijd. Ik heb nood aan rust. Niet alleen s’nachts maar ook overdag.

 

Ik wil nog altijd sociaal contact hebben, ik wil het kunnen. Tegelijkertijd ben ik er heel bang voor, want ik kan het niet. In nieuwe situaties zou ik het liefst onzichtbaar zijn. Tegelijk wil ik mezelf het bewijs leveren: k heb toch een sociaal diploma! Het is heel frustrerend. Feitelijk wil ik altijd met rust gelaten worden, geen sociale contacten meer moeten aangaan. Tegelijk is de behoefte aan echt contact heel groot. Maar echt contact leggen is net heel moeilijk. Het is altijd weer zo anders.

 

Een gat waar je hart zit. Eenzaamheid bij mensen met autisme – Baukje Van Kesteren

De eenzaamheid die ik voelde was niet het soort eenzaamheid die je oplost door contact met anderen te zoeken, al dan niet met de bedoeling om te helpen. Hoeveel aandacht je ook aan een ander besteedt, je eigen tekort wordt daardoor niet aangevuld – het wordt er juist zelfs nog méér voelbaar door.

 

De kern van de zaak is dat ik slechts contact kan maken door vriendelijk en behulpzaam te zijn. Door het goede voor een ander te doen. Ik ben vriendelijk, correct, doe mijn best, maar weet niet door te dringen. Ik blijf afstandelijk.

 

Ondraaglijk lijden, de pijn van het anders zijn. 26 mensen getuigen – Lieve Thienpont

Als je autisme hebt, zijn je familieleden je belangrijkste vrienden. Familiale contacten zijn voor mij heel waardevol en zelfs van levensbelang. Andere vrienden heb je nauwelijks, omdat een een-op-een relatie zo moeilijk is. Laat me spreken voor een zaal vol mensen, en ik doe het zonder enige aarzeling. Maar zet me niet samen met één gesprekspartner, om over koetjes en kalfjes te praten. Dit is zwaar vermoeiend voor mij. Ik reageer er zelfs fysiek op. Ik word lijkbleek en misselijk, omdat ik zo hard mijn best doe om me te concentreren.

 

Ik zou graag kunnen werken om maatschappelijk terug een beetje gerespecteerd te worden. Doch druk, teveel prikkels, geheugenproblemen,.. maken dit onmogelijk.

 

Autisme betekent voor mij allereerst de aanwezigheid van constante angst. Ik heb angst voor van alles en nog wat. Angst is overal aanwezig en ook al probeer ik deze onder controle te houden, een paniekaanval is nooit ver weg. Eigenlijk komt het erop neer dat ik angst heb voor alles wat onbekend is en waar ik geen controle over heb.

 

Read Full Post »

Van jezelf houden? Vriend zijn met jezelf, hoe doe je dit?

“Je moet van jezelf houden voordat je van iemand anders kunt houden”, wordt er vaak gezegd. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Want hoe kan je van jezelf houden? Trouwens wat betekent houden van?

Elke dag probeer ik om mezelf te aanvaarden zoals ik ben. Om niet te kritisch tegenover mijn eigen. Mezelf niet rot uit te schelden. Tevreden te zijn met wat ik wel of niet gedaan heb. De ene dag lukt het wat beter dan de andere.

Het uiterlijke daar kan ik niets aan veranderen. Dat ik een dikke buik heb, cellulitis begin te krijgen, nog littekens heb van het automutileren, niet tevreden ben met mijn haar,…. Ik kijk sowieso niet vaak en niet lang in de spiegel.

Je uiterlijke, dat moet je aanvaarden. Ofwel kan je je blut betalen aan plastische chirurgie. Dit is niets voor mij. Ik doe al geen make-up op.

Het innerlijke, dat ligt anders. Je ziel. Er tevreden mee zijn. Ik probeer het. Maar soms verafschuw ik mezelf. Omdat ik vind dat ik te weinig gedaan heb, dat ik niet lief geweest ben met iemand, dat ik me kwaad gemaakt heb op iemand.

Ik kan ook woest worden omwille van wie ik ben. Omdat ik autisme heb, en fybromyalgie, en hierdoor sommige dingen niet kan doen, dat er dingen niet lukken.

 

Toch wil ik vriend zijn van mezelf. Zodat ik me minder eenzaam voel, zodat ik misschien minder moeite heb om anderen te vertrouwen, om van iemand anders te houden.

 

Dit is een korte reflexie. Ik wou hier al lang iets over posten. Weet niet als het duidelijk is wat ik tracht te zeggen. En jullie, zijn jullie vriend met jezelf? En hoe doen jullie dit? Als jullie tips, dan lees ik ze graag, en ik denk andere mensen die mijn blog volgen ook.

 

if-you-make-friends-with-yourself-you-will-never-be-alone

Read Full Post »

écouteurs K’Asq

Depuis longtemps, j’étais à la recherche d’écouteurs sans fil. Totalement sans fil.

Je ne sais pas si c’est dû à mon autisme, mais je suis sensible au toucher, et les fils d’écouteurs me gênent.

Grâce à un contact sur twitter, j’ai découvert K’Asq de PK Paris. (http://www.pkparis.com/fr/people/k-asq-11.html)k-asq

Après de nombreuses hésitations, je me suis décidée à les commander.

De plus, mes parents me les ont offerts pour mon anniversaire.

Quand les écouteurs K’Asq sont arrivés, j’ai eu un peu de mal à trouver la bonne taille pour les embouts. C’est étrange mais je dois utiliser 2 tailles d’embout différentes suivant l’oreille.

Points positifs

  • bon son
  • bonne autonomie
  • pas de problème lors de promenade sous la pluie
  • les écouteurs tiennent bien dans l’oreille et ne tombent pas

Points négatifs

  • lors d’appel téléphonique, l’autre personne n’entend pas bien
  • chercher un peu au début comment bien mettre les écouteurs, pas d’explication très précise, même pas sur youtube

 

Cela fait maintenant environ 3 semaines que j’utilise ces écouteurs et j’en suis très contente !

 

Read Full Post »