Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2017

1. Ben je bang in het donker?

Toch wel een beetje. Ik heb wel een hele periode gehad dat ik angstig werd van zodra ik een “licht” zag in het donker. Ik dacht toen dat God kwam. Dit heeft waarschijnlijk te maken omdat toen ik op Internaat iemand van mijn klas eens mijn naam gefluisterd heeft s’avonds laat. Ik was ervan overtuigd dat God mij riep. Sindsdien bezorgt het mij schrik als ik gefluister hoor in de nacht of een licht. Maar dan doen ik zelf eens mijn nachtlamp aan, en zo stel ik mij gerust.

Aan de andere kant, hou ik er ook van om in een zetel te zitten met de gordijnen dicht, en juist een schemerlicht.

2. Geloof je in leven na de dood?

Ik vind het moeilijk om te geloven in het hiernamaals. Het is niet concreet. Maar zoals beschreven in mijn antwoord op de vraag hierboven, denk ik dat er wel iets moet bestaan. Wat dat iets of iemand is, dat weet niemand denk ik.

3. Met wie kan je het beste opschieten?

Daar is geen twijfel over mogelijk: mijn mama. Ze kent mij door en door, is mijn grootste steun. Ik zou niet weten wat te doen zonder haar.

4. Had je liever anders willen heten?

Nee, ik vind Pascale een mooie naam. Mijn ouders wilden mij de naam “Gwendoline” geven. Maar toen mijn grootvader langs vaders kant mij kwam bezoeken in de kraamkliniek, zei hij “Gwendo, wat?”. Toen hebben ze besloten om mij de naam Pascale te geven.

5. Wanneer heb je voor het laatst iets eerst gedaan?

Dat is een lastige. Ik zet hier mijn joker in, want kan er niet op antwoorden.

6. Wat doe je als je s’ochtends wakker wordt?

Een bezoekje brengen aan het toilet, mij even uitstrekken. Kijken welke berichten er zijn op mijn smartphone (ik weet het: een slechte gewoonte)

7. Waarin heb je aan jezelf getwijfeld?

Ik twijfel voortdurend voor alles aan mezelf. Ruik ik niet te vies? Stinkt mijn adem niet? Ben ik wel juist gekleed? Heb ik het wel goed verwoord? Heb ik het wel goed gedaan?

8. Welk drankje bestel je in een café?

Als ik al in een café ga (wat amper het geval is), dan zal het een frisdrank zijn (cola, ice tea) of een thee.

9. Ben je ooit op tv geweest?

Nee. Heb wel meegewerkt aan video’s van Autisme Centraal.

10. Waarom drink je geen alcohol?

Ik hou niet van de smaak, en de dag erna heb ik last van een migraine.

Read Full Post »

verbouwingen

Ik heb lang getwijfeld of ik hierover een blog aan zou wijden of niet. Besloten om het toch te doen, want wie weet kan ik anderen hiermee helpen. Het gaat over verbouwingen.

Het is altijd de bedoeling geweest dat ik ooit terug alleen zou gaan wonen. Een drietal jaren terug, heb ik een appartement gekocht. De omgeving, de grootte, de lichtinval, het was perfect. Er moesten wel verbouwingen gebeuren. De badkamer en keuken waren aan vernieuwing toe, de elektriciteit moest aangepast worden aan de nieuwe normen, opnieuw geverfd worden, en nog andere zaken.

Geen probleem om een aannemer te vinden. Het zou degene zijn die we al kenden van een verbouwing van een andere appartement van een familielid.

Nu is het niet niks om een aannemer te vinden. En plannen te maken. De uitvoering van de werken is iets totaal anders. Let op : ik wil niemand in een kwaad daglicht zetten. (Dat is trouwens nooit mijn bedoeling in mijn blogposts).

De verbouwingen zijn nu al een hele tijd aan de gang, en het blijft maar duren en duren, en duren. Hoeveel keren heb ik al mijn verwachtingen van dat ik tegen die datum erin zou kunnen gaan wonen niet aangepast. Ik kan het niet meer tellen. Het is telkens een teleurstelling, elke keer opnieuw is er voor de ene of de andere reden een vertraging, of worden de werken stilgezet. Om er heel erg moedeloos van te worden, wat ik dus ook ben.

De aannemer heeft beloofd dat het af zou zijn eind van dit jaar, maar vrees er heel erg voor. Vooral dat we met de familie in december mijn broer in Bangkok een bezoek gaan brengen. We vieren er samen de feestdagen. Dus, dan niks nieuws gepland begin december, want het zal dan al een chaos zijn in mijn hoofd met de angsten en de voorbereidingen om naar zo een ver land te reizen.

Ik ga niet het hele random aan problemen uitleggen, want wil niemands privacy schenden!

Ik woon nog niet in mijn appartement, en ben al degene die “zogezegd” voor alle miserie zorgt. Ik kan begrijpen dat de buren het lawaai beu zijn. Maar uitgescholden worden (gelukkig gebeurt dit maar sporadisch, via mail of telefoon of beiden als er weer eens een probleem opduikt, omdat er iets kapot gemaakt werd), dat vind ik niet kunnen. Ik begrijp dat er een ongeluk kan gebeuren door de werklui, maar je moet toch enige vorm van beleefdheid bewaren. Het is niet mijn schuld dat er iets gebroken werd, ik kan toch moeilijk steeds de verbouwingen controleren. Het is trouwens niet mogelijk, want momenteel woon ik er 100 km vandaan.

Ik wil deze post graag eindigen met een aantal tips van hoe aannemers het best omgaan met een persoon met autisme :

– doe geen beloftes die je niet na kunt komen

– wees duidelijk en precies

– schrijf in een mail neer wat er besproken werd tijdens een werfvergadering, want ik heb moeite om mondelinge dingen te onthouden

– zeg liever dat je niet weet wanneer het af zal zijn, wanneer ze aan de badkamer zullen beginnen, dan een datum te geven die niet zal kloppen

– bij werfvergaderingen : hou het bij de verbouwingen, ga niet beginnen over andere dingen uit te wijden

– als je te laat zult zijn voor de geplande vergadering, stuur een berichtje

Ik heb deze tips nog niet meegedeeld aan de aannemer, want het is nu te laat. Ik denk dat hij weet dat ik autisme heb, maar weet het niet meer zeker. Ik durf dit trouwens niet mee te delen. Misschien als de verbouwingen af zijn, zal ik hem de tips meedelen zodat als hij nog eens moet verbouwen voor een persoon met autisme, die persoon niet zal “lijden” zoals ik.

Ik hoop heel hard dat de miserie van de verbouwingen en met de buren heel snel af mag zijn, en dat ik dan eindelijk zal kunnen genieten van mijn alleen zijn, in mijn eigen stekje!

Read Full Post »

Yesterday, it was mental health awareness day. As you know, or not, I suffer since years from depression, anxieties. So I find it important to talk about it. Even if it is difficult sometimes, and that people aren’t always open to it, that people don’t understand my difficulties. They think that I exaggerate, that it can’t be true, that I am lying. You don’t see it on my face that I am suffering. Just like for my physical chronic pains (fybromyalgia) you can’t see how much I am suffering. I always have a smile on my face when I see others.

Things I have heard a lot of time are the following :

– there are people who are having it much worse that you

– you just have to do some more effort and it will all be better

– I don’t understand why you are feeling so sad, you have no reasons to be depressed, cause you have everything in life to be happy.

– think at the people in the third world countries who have nothing, and yet they are smiling and happy with the little they have

– you should just get out more often, see people, get a job, and then you will see, all your problems will disappear.

– I am also tired, I also have bad days, days where everything goes wrong, but I don’t complain.

– you just have to get up and go to sleep at regular hours

– you should exercise more

– you need to have an occupation so that you don’t think so much

-……. and much more

Don’t you think I know all this. It doesn’t help to tell me this. It makes me more sad, I feel more guilty then I already feel cause I can’t help others as much as I would, because this depression and anxieties exhausts me so much.

Most of the times, I don’t tell how I really feel when people ask me how I am. Cause I have the impression that they are tired to hear me telling that I still feel tired, in pain, worried,… And for my loved ones who have their own problems, I don’t want that they worry more.

I know it’s not the solution to keep silent, but when there is still so much stigma about mental health, it scares to talk about it.

I don’t have problems to write about it, cause I find it easier to express myself in writing.

I hope I don’t break the law ( I searched on google and found nothing that I can’t do it) by sharing some tweets I’ve read about mental health on one of my preferred social media “twitter” :

– just a friendly reminder that it’s okay to ask for help or simply talk to someone when you’re at it, it’ll help big time #MentalHealthDay

– It’s #MentalHealthDay. Let’s remind ourselves that it’s okay okay to open up. It’s okay to cry. Let’s talk about mental health.

– Mental health is every day, not just #MentalHealthDay. People need ongoing support, please provide it to all your loved ones x

– Those with depression, anxiety, suicidal thoughts, bipolar disorder, OCD, PTSD. You’re not alone. Don’t give up please. #MentalHealthDay

– You wake up every morning to fight the same demons that left you so tired the night before, and that, my love, is bravery. #MentalHealthDay

– Today we raise awareness for those affected by metal illness-an issue close to my heart which needs to be spoke of more. #mentalhealthday

– You are NOT your illness.

The only shameful thing about mental illness is the stigma attached to it.

#MentalHealthDay

– Humans weren’t created to carry the weight of the world on their shoulders. It’s okay to hurt, but make sure you get help. #MentalHealthDay

#MentalHealthDay thinking of everyone who has dealt or dealing with mental health and remember you are never alon

– you are loved and you are good enough #MentalHealthDay

– it’s a disorder not a decision #MentalHealthDay

#mentalhealthday ??? EVERY DAY is fucking mental health day, we do not need to make a day where it is suddenly, ‘more important’ …fuck you

– Happy #MentalHealthDay, mental health can be a lifelong struggle and should be taken seriously, talk to each other & look after your friends

– Don’t judge my path if you haven’t walked my journey. N.N. #mentalhealthday #WorldMentalHealthDay  #mentalhealth

– Depression isn’t a joke.

OCD isn’t a hobby.

Schizophrenia isn’t daydreaming.

Vitamins aren’t the cure.

Stop the stigma.

#MentalHealthDay

– For #MentalHealthDay I want to remind you all that basic tasks can become very difficult to do for sufferers of mental illness. (Thread)

– Rule of thumb as friends of people with mental health issues: be what they need and not what you think they need. #MentalHealthDay

– Five minutes left in #MentalHealthDay, squeezing this in: seeking therapy isn’t a sign of weakness — quite the opposite.

#MentalHealthDay it’s okay to fall apart every once in a while, it’s okay to not be okay, it’s okay to struggle some days, you are important

– The war inside your head does not define you. Mental illness is a flaw in chemistry, not character. #MentalHealthDay

#MentalHealthDay be considerate to the people around you. You never know what someone is experiencing or going through

– Friendly reminder: people who need support don’t always look like they need it; sometimes they look like the strongest. #MentalHealthDay

– “Be gentle with yourself. You’re doing the best you can.” #MentalHealthDay

#MentalHealthDay Let’s raise awareness. This is so important to me and should be important to you too. You are not alone-

– In honour of #MentalHealthDay please remember to check in with yourself if you’re having a difficult day. You’re not alone

– Don’t downplay your problems, your emotions are always valid. #MentalHealthDay

– One of the worst things about depression is that you’re in pain but nobody can see your injury  #MentalHealthDay #mentalhealthday2017

– Needing help is NOT weakness. #EndTheStigmaIn5Words #MentalHealthDay

– The war inside your head doesn’t define you. Depression and anxiety is a flaw in chemistry, not character. You’re enough. #MentalHealthDay

– Mental Health is nothing to be ashamed of and should be spoken about more. Being a sufferer, it’s okay not to be okay#MentalHealthDay

– On the occasion of #MentalHealthDay, a simple msg for all those who need nothing but a reminder that U CAN DO IT

#depression #morepowertous

#WorldMentalHealthDay is on Tuesday 10th October but don’t forget the other 364 days of the year! #mentalhealthday #mentalhealth

– There should not be shame nor shaming for seeking help. If you can make your life lighter, do it! #MentalHealthDay #MentalHealthAwareness

#mentalhealthday during the fiercest of battles remember that selfcare and utilising the support of others will be your greatest weapon

– I’ve been through ups and downs and I’ve always had people stand by me… now and again you just need some1 to hold you… #MentalHealthDay.

– Just bcos #MentalHealthDay is over doesn’t mean the struggle is for those who suffer. Yday was for awareness. Today is to make a difference

– My chest feels heavy and it spreads to my body. Switching off the depression is not easy. #MentalHealthDay

Just going through the hashtag has brought tears to my soul. I need the support and community so much. We need each other. #MentalHealthDay

Read Full Post »

1. Wie heb je voor het laatst een kus gegeven?

Ik heb deze ochtend mijn mama een kus gegeven op de wang om haar goedendag te zeggen. Een echte romantische kus, dat kan ik mij niet meer herinneren, dit is jaren en jaren geleden.

2. Wanneer ben je voor het laatst in een pretpark geweest?

Dit was ergens in het jaar 1999, of 2000, toen ik vrijwilligster was tijdens een gehandicaptenkamp. We zijn toen naar een pretpark gegaan. Helaas kan ik mij de naam van het park niet meer herinneren.

3. Ben je verslaafd aan je telefoon?

Ja, ik kan niet zonder. De dag van vandaag kan je zoveel doen met je smartphone. Ik gebruik het om foto’s te nemen, muziek of podcasts of audioboeken te beluisteren, spelletjes te spelen, sociale media te checken, …. Voor heel veel, uitgezonderd waarvoor het in de eerste plaats bedoeld is, namelijk bellen.

4. Wanneer heb je voor het laatst een huisdier geaaid?

Een hele tijd geleden, de hond van mijn broer.

5. Hoe lang sta je gemiddeld onder de douche?

Dit kan variëren van 2 minuten tot 10 minuten. Ik probeer spaarzaam om te gaan met het water die zo van levensbelang is voor onze planeet.

6. Waar besteed je te veel tijd aan?

Onbewust aan het piekeren, bewust aan het zoeken naar oplossingen voor problemen van naasten. Kortom: aan het denken. Ik wou dat er een stop knop bestond!

7. Tot welke leeftijd geloofde je in Sinterklaas?

Ik kan hier geen antwoord op geven. Dit is te lang geleden, en heb er geen herinneringen aan hoe ik het vernomen heb.

8. Hoe oud hoop je te worden?

Oud genoeg om de kinderen van mijn broer en zus te zien opgroeien en trouwen, en zelf kinderen te krijgen. Ook oud genoeg om de nieuwe evoluties in geneeskunde, natuurkunde, informatica mee te maken. Zolang ik nog gezond genoeg van geest en lichaam ben. Maar als ik begin af te takelen, en heel veel pijnen krijg (en het niet meer kan verdragen) dan is het genoeg geweest.

9. Ga je naar de kerk?

Toen ik klein was, wel. Nu al jaren niet meer. Ik vind het een schijnheilig gedoe, mensen die denken dat ze door één keer per week naar de kerk gaan al hun zonden vergeven zijn, en ondertussen verder doen zoals ze doen. En één van de laatste keren dat ik geweest ben vergeleek de pastoor de lezing met de wielerkoers. En heb ook al meegemaakt dat jongeren achterin de kerk gewoon chips zaten te eten. Ik probeer liever altijd zo vriendelijk en behulpzaam mogelijk te zijn voor mijn naaste dan te bidden om vergiffenis te vragen.

10. Ben je een goede slaper.

Als kind kon ik heerlijk lang slapen. Ik ging naar bed als het tijd was, zelfs al was het midden tijdens een film die ik aan het kijken was. Stilletjes aan zijn de slaapproblemen gekomen. Het is begonnen tijdens het middelbare, toen ik op Internaat zat. En sindsdien slaap ik niet meer zo goed. Ik heb nu wel geleerd om mij er niet meer druk om te maken. En dit helpt om uiteindelijk toch in slaap te vallen. Ik word wel veel en vaak wakker omwille van nachtmerries.

Read Full Post »