Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2019

Hoofdbescherming

Met de capuchon van mijn hoodie (http://www.mannenkleding.nl/hoodies/wat-is-een-hoodie/) op, en onder mijn dekentje, voel ik me goed.

Ik weet niet waarom maar ik heb graag iets op mijn hoofd, dat dit nu een muts, een pet of een capuchon is. Het is comfortabel. Ik doe het niet als ik ergens ben omdat ik denk dat het niet “sociaal” aanvaard is, dat mensen mij freaky, raar gaan vinden. Nochtans is het op zulke momenten dat ik het meest nodig heb, omdat het mij een soort van veiligheid aanbied. Alsof ik een soort van bescherming opheb, en zo beter om kan gaan met de prikkels rondom mij op dat moment.

Datzelfde gevoel van bescherming heb ik als ik mijn koptelefoon opheb. Ik heb nu geen problemen meer om dit op te doen als ik naar buiten ga, want een heleboel mensen dragen een koptelefoon. Maar hier zou ik dit niet doen als ik met iemand samen ben. Zelfs als het iemand is die mij heel goed kent, een naaste. Te angstig dat de andere mij asociaal zou vinden, zou denken dat de andere me stoort en ik geen zin heb om samen met die persoon te zijn. Dit is nochtans verre van het geval.

Waarom kan ik gewoon niet iets op mijn hoofd hebben als dit mij een goed gevoel heeft? Waarom maak ik me steeds zorgen om wat de anderen van mij denken? Misschien is het daarom dat ik hierover een blog schrijf, zodat de andere er nu geen problemen meer over zou maken?

Ik ben droevig omdat mijn favoriete hoodie versleten is. Eentje die ik al jaren heb, gekregen van mijn ouders nadat ze terugkwamen van een reis uit New York. En die winkel bestaat niet meer in België. Online kopen durf ik niet, want wat als ik de verkeerde maat aanschaf?

Ik draag mijn favoriete wel nog in mijn eigen stekje, want hij is zo zacht, niet te warm. Na een drukke dag, of zelfs gewoon zo, vind ik het heerlijk om de capuchon op te hebben, en mij te verstoppen onder mijn dekentje, ogen dichtdoen. Een goed manier om te ontprikkelen en tot rust te komen.

Hebben jullie ook een favoriete kledingstuk, of hoed, of iets anders, die jullie helpen om jullie goed te doen voelen?

Read Full Post »

Een tijdje terug, rond 22u00 s’avonds, belde er iemand aan. Ik dacht dat het mijn ouders waren. Via de audiofoon vroeg ik wie het was. De persoon zei: “het is de politie, kun je aub opendoen?”. Zonder na te denken, heb ik open gedaan. Het is pas achteraf dat ik besefte dat iedereen dit kon zeggen. Want hoe weet je of het écht de politie is? Of de brandweer, de postbode? Ga je eerst zeggen: wacht, ik ga even door het raam kijken, of ik kom naar beneden? Want wat als het iemand is met kwade bedoelingen, en ik doe open, en die persoon komt om in te breken in het gebouw. Ben ik dan verantwoordelijk omdat ik open gedaan heb? Is het mijn schuld als er iemand gekwetst wordt, of dat er schade aangebracht wordt?

Het was gelukkig écht de politie, want ik zag hun combi toen ik door het raam keek.

Sindsdien doe ik niet meer open. Als ik weet dat er iemand voor mij komt, zoals familie, of dat ik een pakketje verwacht, of de etenbesteldienst, dan ga ik wel antwoorden aan de audiofoon. Anders niet. Wat ik vervelend vind, is als de postdienst komt met een pakketje, en dat ik zeg dat ik naar beneden kom, ze al weg zijn, en het pakket voor de buitendeur van het gebouw staat. Kunnen ze geen 2 minuten wachten, of is hun uurrooster zo strikt dat ze dit niet mogen doen?

Het is jammer dat er in onze gebouw geen videoparlofoon is. Het is een te grote investering denk ik en dus willen de anderen het niet. Voor mij zou dit nochtans de ideale oplossing zijn. Ik kijk wie er aan de deur is, en dan doe ik open als het iemand is die ik ken. Helaas zal dit een droom blijven. Ik vrees dat dit nooit zal komen in het gebouw.

Als je wilt dat ik je dus binnenlaat bij mij, moet je op voorrand verwittigen dat je langskomt. Anders ga je voor een gesloten deur staan, dat ik nu wel of niet thuis ben.

Read Full Post »