Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2020

Gisteren ben ik voor het eerst bij een nieuwe fysiotherapeut gegaan. Ik heb momenteel een serieuze ontsteking aan mijn nek. Mijn huisarts (degene waar mijn ouders wonen) zei dat het niet vanzelf over zou gaan, en dat ik tegen die maandag (het was toen donderdag avond) absoluut een afspraak moest hebben bij een kinesist. 

Hoe zoek je zo snel iemand? Zal ik überhaupt iemand vinden?  Internet is dan de oplossing, en vooral de website doctor anytime. Ik heb de zoekterm “kinesist” ingetypt en de stad waar ik woon. Dan zie je de hulpverleners bij wie je het snelst een afspraak kunt hebben. Ok, er zijn een tiental fysiotherapeuten bij wie ik die dag een afspraak kan maken. Maar wat nu? Welke kies ik uit? Gelukkig staat er bij de meesten een foto van hun gezicht, en een korte CV van hen. Dit helpt mij helaas niet veel. Want ik kan zo niet weten of die bepaalde kine vriendelijk zal zijn, mij zal begrijpen. En ik kan niets lezen op een gezicht.  Mijn moeder gevraagd wat zij ervan denkt. Samen hebben we dan iemand gekozen. Een dame, niet te jong. Natuurlijk heb ik de uren ervoor in paniek gezeten. Hoe zal het verlopen? Welke vragen zal ze stellen? Zal ze mijn problematiek begrijpen? 

De afspraak zelf is redelijk goed verlopen. Ik heb niet te lang moeten wachten. Ze heeft mij eerst vragen gesteld, om een dossier te kunnen opstellen. De reden van mijn bezoek, wat medische achtergrond, en dan andere vragen : wel werk ik doe, welke sporten ik beoefen, of ik verenigingen bezoek overdag, en wat mijn hobby’s zijn? Toen de sessie afgelopen was, heeft ze mij gevraagd hoe ik me voelde, of het deugd heeft gedaan, of er plekken waren waar ze pijn heeft gedaan? 

Terug in mijn stekje, was ik gebroken. Ik voelde me zo nutteloos, het gevoel dat mijn leven zo saai is, dat ik een nietsnut ben, een mislukkeling.  En dit kwam door de vragen die ze mij gesteld heeft. Ik doe bijna niets overdag. Ik ga niet naar verenigingen omdat ik te veel angsten heb. Ik wandel en fiets wat op de hometrainer omdat ik niets meer kan doen omwille van de pijnen. Hobby’s heb ik niet. Ik heb tegen de fysio gezegd dat ik lees en schrijf. En de vragen achterna heb ik beantwoord met ja, het heeft deugd gedaan. Ik wist niet wat anders te antwoorden. Omdat ik niet weet hoe ik me voel, ik kan mijn pijnen geen cijfer geven, ik vind het erg moeilijk om te beschrijven wat er fysisch in mij omgaat. 

Gisteren na die afspraak, en nog deze ochtend heb ik me dus continu erg down gevoeld, het gevoel van een mislukkeling te zijn. Er zijn sommige vragen die je mij beter niet stelt. Omdat ik mij erdoor erg slecht door zal voelen. Ik verwijt de kinesist niets. Ze doet alleen haar werk. 

Na een telefoongesprek met mijn moeder voel ik me beter. Ze zei me dat het normaal is dat ik me zo voel, dat het elke keer zo is als ik iemand ontmoet die ik nog niet ken, en die mij niet kent. Dat ik het haar de volgende keer moet uitleggen. Maar of ik de moed zal hebben om dit te doen betwijfel ik. Ik zal hiervoor veel te angstig zijn. 

Ik zou ook nog een huisarts moeten vinden waar ik nu woon. Want ik kan niet 100 km rijden voor een consultatie bij mijn bekende huisarts als ik iets heb. 

Veranderingen zijn zo moeilijk. Iemand nieuw vinden die je begrijpt, en die je moet kunnen vertrouwen. 

Hebben jullie ook al zulke ervaringen gehad? Wat doen jullie eraan? 

Read Full Post »

Het zijn zaken die ik al lang wens, niet alleen voor dit nieuwe jaar. Ik zou kunnen wensen voor vrede op aarde, geen armoede meer, … maar dit zal volgens mij nooit gebeuren.

Mijn wensen die ik hieronder neerpen zijn misschien ook utopisch, en gaan misschien nooit uitkomen?

Of is het belachelijk wat ik hieronder schrijf?

Laat gerust weten wat jullie ervan denken. Hebben jullie andere wensen?

1. Een nul-tolerantie beleid tegen pesten in scholen, jeugdcentra, sportclubs, tehuizen, … Het is “menselijk” dat je eens kwaad wordt, dat je een mindere dag hebt en dus wat “agressief” kunt reageren. Bied erna je excuses aan, durf toe te geven dat je verkeerd zat, dat je je niet kwaad had moeten maken. En tracht er de volgende keer op te letten en anders te reageren. Durf je je excuses niet mondeling aan te bieden, doe het dan schriftelijk. Excuses zijn erg belangrijk, zodat de tegenpartij weet dat hij gehoord wordt. Ook al excuseer je je pas dagen of weken later.

2. Dat er een manier gevonden wordt om het cyberpesten tegen te gaan. Ik vermoed dat er op de meeste fora en op sociale media er moderatoren zijn die hierop toewijzen. Maar wat met emails, whatsapp berichten,…?

3. Ik zou graag willen dat de reclame en modebladen stoppen met het “ideaalbeeld” te tonen. Je hoeft geen maatje 36 of 38 te hebben, je hoeft niet de nieuwste modespullen te hebben om erbij te horen. Waarom geen breder beeld tonen, ook van mensen met een maatje meer, van personen die “anders” zijn (geamputeerden, verbrande mensen, dames zonder haren,…. Sorry mocht ik kwetsen met de termen die ik gebruik, ik weet niet hoe het anders te verwoorden. Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel) Het is alleen dat ik het beu ben dat door het beeld van de reclame zoveel jongeren zich slecht in hun vel voelen, hierdoor bv een eetstoornis ontwikkelen, …

4. Dat iedereen zichzelf mag aanvaarden zoals hij/zij is

5. Stop met anderen te (be)oordelen. Je weet niet wat iemand meegemaakt heeft

6. Steek niet al je tijd in je werk als je ernaast ook een partner, gezin hebt. Verwaarloos hen niet, en verwaarloos jezelf ook niet. Je zou er op het einde van je leven (misschien) spijt van kunnen hebben.

7. Respecteer het werk van anderen, en maak het hen niet moeilijker. Als bv op straat een plaats om je vuilnis in te gooien vol is, steek er niets meer in. Hou het bij je en gooi het weg als je thuis bent. Of als je achter een vuilniswagen rijd, wees geduldig.

8. Parkeer je niet op plaatsen gereserveerd voor gehandicapten, parkeer je ook niet op een zebrapad of op de stoep. Zelfs al is het maar voor 5 minuten. Je belemmert zo de doorgang voor velen.

9. Ga respectvol om met anderen, met de dieren, de planten, de natuur.

10. Geef niet onnodige tips, ook al is het goedbedoeld, aan chronische zieke mensen. Ze hebben al heel veel geprobeerd om zich beter te voelen. Je kunt hen ergeren door tips te willen geven. Alsof je hen niet au sérieux neemt.

11. Een jongere met een hartstilstand en een jongere die op het punt staat zichzelf van het leven te ontnemen, verdienen allebei heel snel hulp. Beiden zijn levensbedreigend. Helaas is het zo dat de jongere die suïcide wilt plegen, heel vaak maanden moet wachten op hulp.

12. Ik wens dus dat mentale gezondheid evenveel aandacht krijgt als lichamelijke gezondheid! Een depressie bv is een ziekte, en geen aanstellerij.

13. Ik hoop dat iedereen een manier mag hebben/vinden om zijn hart te luchten, om met zijn frustraties om te gaan. Dat het nu is door er met iemand over te praten (met een mens of zijn huisdier), door erover te praten met een knuffel, een denkbeeldige vriend, door het neer te pennen, en eventueel erna het papier in stukjes af te scheuren, of door bv op een boksbal te slaan, of door eens hard te roepen,…

14. Ik wens dat mensen niet altijd met zichzelf bezig zijn, dat ze minder egocentrisch zijn. En zich af en toe open stellen voor de problemen die zich rondom hen gebeuren. En er iets aan doen

15. Ook al heb je niets, je kunt altijd geven. Al is het maar een glimlach of hallo zeggen.

Voor mezelf wens ik :

16. Dat ik eindelijk mijn masker durf af te doen, vooral als ik omringd ben door familieleden. Want het is alleen maar zo dat zij zullen weten hoe ik me écht voel, wie ik écht ben.

17. Dat al mijn energie niet opgeslorpt wordt door de dagelijkse activiteiten (boodschappen doen, koken, de was en de plas). Dat ik niet uitgeteld in de zetel moet gaan liggen na naar de supermarkt te gaan.

18. Dat ik een manier vind om mijn gedachten los te laten. Dat ik mijn hersenen niet voortdurend kwel omdat ik van mezelf vind dat ik niet genoeg gedaan heb voor die of die persoon. Dat als ik in mijn appartement ben, niet aan het denken ben dat ik niet thuis ben om mijn ouders te helpen, of dat ik niet mezelf aan het verwijten ben dat ik niet genoeg doe voor mijn broers, schoonzus,…

19. Ik zou graag energie vinden om eindelijk eens iets te doen die ik heel graag wil doen, zoals bv leren tekenen

20. Dat ik in dit nieuwe jaar betere nachten mag hebben, en dat de nare dromen plaats mogen maken voor mooie dromen

Read Full Post »